به گزارش طریق پرس، در میان اندیشمندان و عالمان، مرسوم است که بر متنها حاشیه بنویسند و از ماجراهای آن شرحی ارائه دهند. اما اینبار، خود متن واقعه، حاشیهساز شده است؛ واقعهای که در آن، جدال لفظی دو مسئول محترم درباره رهاسازی آب کشاورزی در بخش کربال شهرستان خرامه، در فضای مجازی دست به دست میچرخد. این متن، در دل خود، سخنها و دردهایی نهفته دارد:
- داستان آب و کشاورزی در شهرستان خرامه، بیش از یک دهه است که محل بحث و جدل میان مردم بوده است.
- در سالهای اخیر، به لطف فضای مطالبهگری و گسترش رسانههای اجتماعی، این مجادلات از سطح مردم به سطح مسئولان نیز سرایت کرده است.
- امروز آنقدر مسائل انباشته و بهاصطلاح «آش شور» شده که جدال از میان مردم، به میان مسئولان کشیده شده است.
- نگرانی اصلی این است که اگر همچنان با همان روشهای ناکارآمد گذشته پیش برویم، این بحران ممکن است به سرنوشتی همچون زایندهرود یا بحرانهای امنیتی اخیر در خط لوله آب شرب یزد ختم شود.
البته، منصفانه باید اذعان کرد که این مسائل، نافی تلاشها و زحمات دلسوزانه برخی مسئولان در سالهای اخیر نیست.
واقعیت این است که خود مسئله، مسأله اصلی است!
چرا که:
- تاکنون طرح جامع و دقیقی برای شناخت مسئله ارائه نشده،
- راهکارهای علمی و پیشنهادهای مردمی جمعبندی و بررسی نگردیده،
- و اقناعسازی در سطوح مختلف مردم و مسئولین صورت نگرفته است.
در عمل، آنچه رخ داده، صرفاً انتقال گلایهها از سوی مردم و ارائه گزارش اقدامات از سوی مدیران بوده است؛ بدون آنکه گفتوگویی واقعی و نتیجهمحور شکل گرفته باشد.
در گذشته، صدای اعتراض فقط از کشاورزان شهرستان خرامه شنیده میشد. اما امروز، تحصنهای صنفی در مرودشت (حوزه بالادست رودخانه کر)، گلایههای کشاورزان زرقان و آغاز درد دلهای کشاورزان کامفیروز نیز شنیده میشود.
اگر به توصیههای علمی مدیریت باور داشته باشیم، باید اذعان کرد که شرایط فعلی ناشی از مجموعهای از عوامل است:
- انفعال مدیریتی،
- سردرگمی در سیاستگذاری،
- موازیکاری نهادهای متنوع با توزیع قدرت نامتوازن،
- خشکسالیهای مداوم،
- و پروژههای آبی غیرکارشناسی در دهههای گذشته.
نتیجه آن، ورود سه منطقه مستعد کشاورزی به فاز بحران است.
راهکار پیشنهادی:
ضروری است در گام نخست، موضوع در سطح استان در قالب ستاد بحران و شورای تأمین مطرح شود و پس از آن، با تشکیل یک کارگروه کارشناسی مستقل و فاقد تعارض منافع، بهصورت جامع به موضوع پرداخته شود. همچنین، با مشارکت فعالان مردمی و هستههای مطالبهگری، میتوان این بحران را به فرصتی بیبدیل برای:
- کاهش نرخ بیکاری،
- افزایش تولید ملی،
- بهبود سرمایهگذاری در بخش تولید،
- و مهمتر از همه، ایجاد امید و انگیزه در میان مردم بدل کرد.
پیشنهادات عملی:
- تدوین سند چشمانداز حوزه آبریز رودخانه کر
- ایجاد ستاد احیای کشاورزی و معیشت مردم شهرستانهای حوزه آبریز رود کر
- تعیین شفاف و مشخص حقآبهها
- بازبینی مصوبات سنوات گذشته، از جمله مصوبه سال ۱۳۹۲
- تدوین آییننامه اجرایی الزامآور برای تغییر الگوی کشت، با در نظر گرفتن دغدغههای اصلی کشاورزان
- پیشبینی مشوقهای مالی و حقوقی جهت مشارکت مؤثر مردم در طرحها
در پایان، حلقه میانی مطالبهگری شهرستان خرامه با همراهی هستههای مردمی مرتبط، آمادگی خود را برای تسهیلگری، پیگیری رسانهای، و همراهی با مردم و مسئولان در این مسیر اعلام میدارد.
به امید آنکه با همدلی، تدبیر و مشارکت جمعی، شاهد #تأمین_منافع_حداکثری_مردم باشیم.
مطالبهگران مردمی حوزه کشاورزی شهرستان خرامه
