به گزارش طریق پرس از فارس، قرار بود این مراسم، به مناسبت هفته خبرنگار، رأس ساعت ۱۰ صبح آغاز شود؛ اما در کمال تعجب، معاون محترم استاندار جلسهای را که از پیش در همان سالن در جریان بود، تا ساعت ۱۰:۲۵ ادامه داد. خبرنگاران، که خود روایتگران تعللها و بینظمیها هستند، این بار در نقش مخاطبِ منتظر، شاهد تأخیر و بیتوجهی بودند.
این اتفاق، فراتر از یک تأخیر ساده، حامل پیامی نگرانکننده بود: آیا جایگاه خبرنگار، در نگاه برخی مسئولان، هنوز در حاشیهی اولویتهاست؟ آیا تجلیل از رسانه، صرفاً یک مناسبت تقویمیست که در عمل، زیر سایهی جلسات اداری قرار میگیرد؟
کانون امور مساجد، با نیت خیر و دغدغهی فرهنگی، این مراسم را برنامهریزی کرده بود تا از تلاشهای شبانهروزی خبرنگاران استان تقدیر شود. اما آنچه در عمل رخ داد، نشان داد که هنوز فاصلهی زیادی میان شعارهای حمایتی و رفتارهای اجرایی وجود دارد. خبرنگارانی که در گرمای تابستان، با دغدغهی اطلاعرسانی و مسئولیت اجتماعی، در محل حاضر شده بودند، با تأخیر و سردرگمی مواجه شدند—بیآنکه توضیحی رسمی یا عذرخواهیای در لحظه ارائه شود.
در روزی که باید نماد احترام به قلم و صدای مردم باشد، این بینظمی نهتنها شأن خبرنگاران را خدشهدار کرد، بلکه پرسشهایی جدی را پیش روی افکار عمومی قرار داد، آیا مسئولان استان، نقش رسانه را در توسعه و شفافیت بهدرستی درک کردهاند؟ آیا خبرنگار، صرفاً در زمان بحران و اطلاعرسانی مورد نیاز است، و در زمان تجلیل، در اولویت نیست و مهمتر از همه، آیا این بیتوجهیها، به مرور اعتماد میان رسانه و نهادهای اجرایی را تضعیف نمیکند؟
در نهایت، خبرنگاران نه بهدنبال تشریفاتاند، نه بهدنبال تجلیلهای نمایشی. آنچه آنان را دلگرم میکند، احترام واقعی به زمان، جایگاه، و نقش اجتماعیشان است. مراسمی که با تأخیر آغاز شود، شاید بتواند لوح تقدیر اهدا کند، خبرنگار را گرم کند.
گزارش: حجت کهیاری
