به گزارش طریق پرس، سریال «تاسیان» با ایدهای جذاب و تیمی قدرتمند، به رغم داشتن پتانسیلهای هنری، به دلیل ضعفهای فیلمنامه و مشکلات در پرداخت به تاریخ، به یک پروژه جنجالی تبدیل شد. این مجموعه در ابتدا با تم عاشقانهای در بستر تاریخی دهه ۵۰ شروع شد اما به دلیل اجرای ضعیف در مسائل روایی و تصویری، به سرعت به هدف انتقادات شدید و حتی توقیف تبدیل شد.
یکی از جنجالیترین بخشهای «تاسیان»، نحوه تصویرسازی ساواک است. این سازمان که در تاریخ ایران به عنوان یک نیروی سرکوبگر شناخته میشود، در سریال به شکلی غیرواقعی و مهربان نشان داده شده است. خسرو، شخصیت اصلی که به عنوان مأمور ساواک معرفی میشود، هیچ ویژگی تهدیدآمیزی ندارد و به نظر میرسد ورود او به این سازمان بیشتر شبیه به انتخاب یک شغل معمولی باشد. چنین تصویری نه تنها با واقعیت تاریخی در تضاد است، بلکه به تحریف تاریخ و تطهیر ساواک میانجامد.
نقدهای دیگری که به این سریال وارد شده، به پرداخت ضعیف به مسائل فرهنگی و اجتماعی دهه ۵۰ و همچنین نمایش اغراقآمیز برخی عناصر مانند مشروبخوری و رقص در مهمانیها اشاره دارد. این صحنهها نه تنها به شدت تکرار شدهاند، بلکه به شکلی جذاب و فریبنده به تصویر کشیده شدهاند که بسیاری از منتقدان آن را بهعنوان ترویج بیبندوباری و عادیسازی رفتارهای مغایر با ارزشهای فرهنگی ایران در آن دوران میبینند.
اما کارگردان سریال، تینا پاکروان، این انتقادات را سیاسی و سازمانیافته خوانده و تأکید کرده که هدف او تنها روایت یک قصه عاشقانه بوده است. به گفته او، مشروبخوری و رقص بخش جداییناپذیر از زندگی قشر مرفه در آن دوران بودند و حذف آنها به معنای تحریف تاریخ است. با این حال، شواهد نشان میدهد که انتخاب چنین موضوع حساس تاریخی و استفاده از عناصر جنجالبرانگیز، موجب شد تا «تاسیان» از همان ابتدا با مشکل مواجه شود.
توقیف این سریال پس از سه قسمت، نشاندهنده ترکیبی از مشکلات محتوایی، فرهنگی و قانونی است. علیرغم دفاع کارگردان از آن، مسائل فرهنگی و معیارهای نهادهای نظارتی، به همراه انتقادات شدید از سوی رسانهها و مقامات، موجب توقف پخش سریال شد. این اتفاق همچنین نشان داد که پرداختن به موضوعات حساس تاریخ معاصر ایران، نیازمند دقت بیشتری در انتخاب رویکرد و رعایت چارچوبهای فرهنگی است.
