طریق پرس – در بخش های گذشته این نکته بیان شد که رزمایش ائتلاف ترکی به دلایل گوناگونی که یادآور شده بودیم به نتیجه دلخواه طرفین برگزار کننده و همینطور حامیان آنها که هدفی جز حضور ناتو در منطقه قفقاز جهت قطع ارتباط ایران و روسیه بود را نداشته باشد ، البته حامیان آنها که میتوان بصورت خاص انگلیس را نام برد قصد دیگری را نیز دنبال میکرد و این بوده که در دراز مدت شروع به اقداماتی جهت تجزیه ایران اسلامی کند که این رویکرد در بین رسانه ها و تلویزیون رسمی اذربایجان قابل مشاهده بود.
رژیم علی اف ، با دیدن قدرت آتش یکی از گروه های مقاومت و نظاره بر اوضاع هفته اخیر اوکراین که حسابی دچار تلفات انسانی و تسلیحاتی شده ، دریافته که ایران کشوری نخواهد بود که بتوان با حمایت کشوری مثل اسرائیل به آن ضربه تاثیرگذاری وارد کند.
این موضوع که آنان در جنگ های قره باغ هرآنچه خواستند را انجام داده بودند دلیلی بود برای یاغی گری در منطقه شمال ایران ، اما حال و با پایان یافتن رزمایشی که در سه منطقه آذربایجان،قره باغ و نخجوان انجام گرفته بود جور دیگری برای ایجاد کریدور زنگزور(دالان تورانی ناتو) سخن میگویند.
رژیم باکو و ارتش ترکیه که همانند حامی اصلی خود(رژیم صهیونستی) تحصص ویژه ای دارد که از کاه کوه ساخته و درگیری در ابعاد بسیار کوچک و غلبه بر یک پاسگاه منطقه ای را جوری جلوه دهد که انگار ارتشی نیرومند را شکست داده است ، اما حالا هیچ تصویر و خبر ویژه ای از رسانه های ترکیه و آذربایجان مخابره نشده تا نشان از اضطراب آنها از آنچه در منطقه در حال جریان است داشته باشد.
مقامات رسمی آذربایجان به کلی از موضع خود مبنی بر ایجاد کریدور زنگزور به هر نحو ممکن(جنگ) کوتاه آمده اند و در مصاحبه های اخیر خود خبر از توافق با ایران برای عبور این کریدور از خاک ایران را مطرح میکنند ، اگر کسی ذره ای در سالهای اخیر و بطور ویژه سال جاری ، بیانات مقامات باکو را دنبال کرده باشد ، متوجه گستاخی و یاغی گری اولیه این رژیم و حال تغییر دادن مواضع از جنگ به امتیاز دادن به جمهوری اسلامی ایران میشد.
اینکه آنها امریکا را میبینند که در منطقه غرب آسیا بطور مداوم مورد حمله قرار گرفته و توان دفاع از خود در مقابل محور مقاومت را ندارد ، آنها را دچار سردرگمی کرده تا نتوانند بصورت پیوسته و یکسان یک هدف را دنبال کنند و مدام تغییر موضع می دهند ، تا جایی که امروزه از مذاکرات صلح با ارمنستان نیز سخن میگویند.
این جماعت با نقشه هایی که انگلیس طراحی میکند و پشتیبانی لجستیکی ارتش اسرائیل ماجرایی را دنبال میکردند که کوچکترین دستاوردش برای غرب باز شدن پای ناتو را به منطقه قفقاز بود.ترکیه نیز خود را مالک جهان اسلام میداند به هر ریسمانی جهت رسیدن به این ادعای پوچ چنگ می زند ، این کریدور(دالان تورانی ناتو) که قرار است در ابتدا به نام کریدور تجاری جهت ارتباط شرق آسیا به اروپا ایجاد شود ، اهداف سومی را نه تنها برای ایران ،بلکه برای دیگر کشورهای مخالف امپرالیسم در سر خواهد داشت.
استعمارگری انگلیس و غرب در طول صده های گذشته به آنان آموخته است تا با چه روشی و چه ابزاری بتوانند به اهداف اصلی خود برسند.
طرح عبور کریدور از خاک جمهوری اسلامی ایران نیز می تواند یک تغییر تاکتیک موقت باشد که غرب در آن متخصص است ، با این روش ضمن فریب اذهان و شلوغ کاری درون کشورهای مختلف ، منتظر نتیجه درگیری های غرب آسیا مانده تا بازهم موضع خود را تعیین کنند. بعید نیست بعد از سپری شدن این ایام دوباره به فکر درگیری درسیونیک و اشغال آن باشند.
نباید قدرت راهبردی جمهوری اسلامی ایران را کم اثر دانست ، این موفقیت در سیاست های خارجی ایران بوده که با تخصص و توان تسلیحاتی همراه شده تا هر کشور و دولتی را در مقابل مردم ایران کوچک گرداند.
بخش پایانی
