طی چند سال اخیر عادت کرده ایم به معرفی موشک هایی با مدلهای متنوع و ساخت انواع پهپاد در کلاس های مختلف. اینکه وزارت دفاع تمامی تلاش خود را برای بروزرسانی سیستم دفاعی و تهاجمی کشور بکار گرفته بر هیچ کس پوشیده نیست اما آیا زمان آن نرسیده که بسمت دیگر صنایع نظامی برویم ؟
در ماه های اخیر و با رونمایی از موشک فتاح که بصورت کاملأ مدرن و در بالاترین کلاس از نوع خود در جهان بود ، این نوید را میداد که بایستی منتظر رونمایی هایی از این دست باشیم ، دستاوردهایی در صنایع هوایی (جنگنده و هلی کوپتر تهاجمی و سامانه جنگ الکترونیک)
به مدد توان تولید داخلی انبارهای کشور مملو از بروزترین سلاح های است که همراه شدن آن با نیروی زبده انسانی قادر است با هر تهدیدی مقابله کند.
رونمایی از پهپاد مهاجر ۱۰ در چند روز گذشته خود پیامی برای طرف های غربی بود ، پهپادی که از جنس شاهدها که نمونه روسی آن نیروهای ناتو در اوکراین را بیچاره کرده است نبوده ، که با توجه به مداومت و ارتفاع پروازی بالا ، قابلیت لود کردن مهمات هوایت شونده و اینکه از نوع نظارتی و عملیاتی میباشد میتواند لرزه به تن هر دشمنی بیاندازد.
اما بیش از همه این ترس را باید در بین ژنرال های آمریکایی حاضر در خلیج فارس و همینطور اوکراین دید، جوری که در همین ابتدای کار رسانه های غربی به نقل از مقامات نظامی ناتو شروع به مصاحبه پیرامون اینکه آیا قرار است این نوع پهپاد به دست طرف روسی برسد یا خیر کرده اند ، چیزی که مشخص است این بوده که طرف روسی حتی نوع پایین تر این پهپاد را نیز در اختیار نداشته و غالب حملات را یا با پهپاد گل شمعدانی ۲ و یا لانست و مهمات پرسه زن انجام داده است .
بنظر آمریکایی ها بیش از اینکه نگران از استفاده از پهپاد خانواده مهاجر در اوکراین باشند باید نگران استفاده از آن در سرزمین های اشغالی باشند ، حال میخواهد از داخل ایران هدایت شود و یا اینکه نیروهای مقاومت این وظیفه را بر عهده بگیرند.
رونمایی از این پهپاد در این شرایطی که ناوگان دریایی کشور بصورت بی سابقه و غرور آفرینی به دور دنیا سفر کرده و توانمندی خود را در تأمین امنیت خلیج فارس نشان داده است میتواند برگ برنده دیگری باشد تا کشورهای متخاصم بویژه آمریکا که قصد ماجراجویی در خلیج فارس را کرده باز هم سردرگم شود که قرار است با چه چیزی روبرو شود؟!
امیدوارم صنایع دفاعی کشور بصورت ویژه بر روی توان هوایی تمرکز داشته باشد و هرچه زودتر با عملیاتی کردن جنگنده هایی از کلاس کوثر و قاهر و تحویل آنان به نیروهای هوایی جان تازه ای به آن ببخشد.
حال که خبر از آغاز طراحی و ساخت ناو هواپیمابر در داخل کشور به گوش میرسد باید ساخت جنگنده های مدرن در اولویت قرار داده شود تا این دو همزمان با یکدگیر عملیاتی شوند.
جنگنده کلاس کوثر (نسل چهارمی) که سالهاست هر از گاهی خبری از الحاقش به ناوگان هوایی می آید و بعد تکذیب میشود میتواند توان این نیرو را دو چندان کند.
جنگنده قاهر نیز که بعد تاکسی و فست تاکسی دیگر در این سالها خبری از آن نشنیده ایم ، میتواند با رفع نقص و تست های پروازی و لود کردن مهمات نوید بخش برتری هوایی جمهوری اسلامی ایران در منطقه باشد.
مطمعنأ وزارت دفاع میداند که در چه زمانی از چه دستاوردی رونمایی کند تا پیامش را به طرف مقابل مخابره کند ، ولی این موضوع که به تعویق انداختن موضوع توانمندی صنعت هوایی میتواند برای بعضی تعبیر دیگری به همراه داشته باشد ، خصوصأ شرایط کنونی که بنظر میرسد خرید جنگنده سوخو ۳۵ از روسیه منتفی شده و باید از فن آوری و توان داخلی بهره برد.
این موضوع که جنگنده سوخو ۳۵ یک جنگنده نسل پنجمی در بالاترین کلاس ممکن بوده و در صورت تجدید نظر وزارت دفاع از خرید این جنگنده به طراحی و ساخت نمونه مشابه داخلی با توان جنگ الکترونیک بالا بسیار مهم خواهد بود.
اینکه این قابلیت در بین متخصصان داخلی دیده شده حتمأ عقبه ای دارد که آزمون خود را با موفقیت گذرانده است ، طراحی و ساخت جنگنده ای در داخل که رقیب سوخو روسی که یکی از برترین جنگنده های دنیا میباشد خود تلاشی شبانه روزی را طلب میکند که متخصصان داخلی نشان داده اند از پس آن بر خواهند آمد.
جنگ های اخیر بخوبی نشان داده است که برتری هوایی چه نقشی نبردها ایفا کرده است .
انتهای پیام / بخش اول
میلاد پناهی
