رویداد سازی یکی از محورهای نوین توسعه شهری و از نشانه های رونق و یا ترویج امور مد نظر شهر و شهروندان و مدیریتهای شهری است اما انگار که در شیراز رویداد سازی معنا و مفهومی ندارد.به این نحو که اگر جایی مثل شیراز که به تازگی قصد عرض اندام نسبت به سایر کلان شهرهای ایرانی و غیر ایرانی دارد، اگر بخواهد واقعا به تمام جنبه ها و نشانه های شهری درآید و در میان سایر مناطق کشور به عنوان شهری پیشرو و زنده مطرح گردد باید جا به جای این شهر رویدادهای روزانه و لا اقل رویداد های هفتگی و ماهانه،فصلی و سالانه تعریف شده و در مناسبتهای ملی و میهنی و آیینی از سوی همه ارگانهای دولتی و خصوصی برناما هایی با بیشترین افراد جامعه هدف و حداکثر مخاطبان پیش رو برگزار گردد یا به اجرا در آید.اما متاسفانه علیرغم وجود پتاسیل های بالای کمّی و کیفی موجود،شیراز را در امور گردشگری و فرهنگی چندان موفق نمی بینیم و مدیران شهر و مدیریت شهری شیراز چندان روی خوشی به اجرای برنامه های رویداد محور روزانه یا هفتگی نمی دهند و تنها مشارکت کوچکی در امور فصلی حوزه فرهنگ و ورزش و یا… آنهم با افرادی خاص و گزینشی دارند و به دلیل عدم محبوبیت و گاه مشروعیت افراد به کار گرفته شده و یا تخصصی کار نکردن عوامل رویدادهای گاه به گاهی شهرداری و عدم شناخت یا بی اطلاعی از نیاز مخابان توفیقات چندانی در رویدادهای مختلف شهر و شهرداری شیراز نمی یابیم اما شاهد هزینه های هنگفتی هستیم که در عمل رضایت خاطر و اقناع چند نفر محدود از شهروندان خاص که بیشتر مدیران حلقه شهری است را تامین میکند و اغلب مردم از این نوع رفتارها ناراضی و منتقدند.اینکه دستگاه های مختلفی همچون میراث فرهنگی و ارشاد اسلامی،حوزه هنری،سازمان تبلیغات اسلامی و حتی شهرداری و دانشگاه،آموزش و پرورش که ارگانهایی گسترده تر و با جمعیت و مخاطبان بسیار بیشتری هستند در انجام امور فرهنگیشان توفیق لازم نیافته اند و دلیل اصلی آن وجود کسانی است که یا سر رشته ای از فرهنگ ندارند و یا تخصصهای غیر از فرهنگ و امور فرهنگی دارند و نمی دانند فرهنگ چیست و مخاطبان فرهنگی چه کسانی اند و نیاز های فرهنگی اشان چیست.قرار نیست هر کسی را که در رویداد سازی سر رشته ای ندارد و در انجام کارهای تاثیر گذار حوزه فرهنگ تجربه ای نداشته و ندارد را به زور در جایگاه ها و مناصب فرهنگی استانی که بنام استان تولید و توسعه فرهنگ ملی مطرح است جای دهیم.شیراز که عنوان پایتخت فرهنگی کشورمان نام گرفته باید در اجرای انواع رویدادهای فرهنگی حرف و سخنی نو به نو داشته باشد اما متوجه و متاثر می شویم وقتی میبینیم که در شیراز سرزمین فرهنگ و دیار فرهنگوران بزرگ کار و عمل فرهنگی فاخر و مستمری انجام نمی گردد و تنها گاه به گاهی رویداد هایی فرهنگی و مناسبتی و یا به اقتضای شرایط روز کشور برنامه هایی بنام فرهنگ اجرا میگردد که شعاع تاثیرات آن برنامه های فیک و نازل و شبه فرهنگی از چند خیابان و کوچه محل اجرای برنامه های مثلا فرهنگی فراتر نمی رود.گذشته از بحث عدم رویدادهای فرهنگی در شیراز شاهد سایر رویدادهای فاخر در حوزه های کار و اشتغال، صنعت و اقتصاد با گردشگری و سرمایه و…نیز نیستیم.
اجرای فعالیت های رویداد محور و نمایشگاهی که دست عوامل بیشتری در آنها دخیل باشد میتواند برای مدت زمان زیادی همین افراد سهیم در اجرای برنامه های مختلف را تا حدود زیادی برای اجرای سایر فعالیتهای مشارکت جویانه تشویق و ترغیب نماید.شهرهایی مثل دوبی یا استانبول و ازمیر، تفلیس، کوالالامپور، آنتالیا، پاریس، تورنتو و ونکور و…به دلیل تعدد و تنوع رویدادهای مختلفشان در طول شبانه روز و یا لا اقل هفتگی است که رونق همه جانبه یافته اند و امور مالی و مادی و معنوی خویش را تامین کرده و پیشرفت های هما جانبه اشان را هموار نموده اند.رویدادسازی ها با حرف و بدون برنامه ریزیها انجام نشده و نمیشود.این مهم باید با کار و تلاش شبانه روزی و با سلیقه و علم و دانش و تدبیر که اینها نیز بدون دخالت نخبگان و مفاخر و بزرگان هر بخش از کارها غیر ممکن است انجام شود.امید که شیراز پر از سکوت و مردمان طالب رویداد محوری روز و روزگاری مرکز رفت و آمدهای چهره های مشهور از هر شغل و حرفه باشد و به همین منوال شاهد رونق فرهنگ و اقتصاد شهری و گردشگری و صنعت و…این شهر زیبا و تاریخی باشیم.
برگزاری آیین باشکوه چهلمین سال شب شعر عاشورا در شیراز که اخیرا در تالار بزرگ حافظ برگزار شد مصداق و نمونه بارزی از رویدادهای ارزشمند فرهنگی، مذهبی و ادبی و اجتماعی شیراز است و باید از بانیان و دست اندرکاران این رویداد مهم تقدیر و تشکر نمود.
سید محی الدین حسینی ارسنجانی
